Oi ty, divchyno zaruchenaya [3]

"Oi ty, divchyno zaruchenaya,
Choho z ty hodysh zasmuchenaya?"
"Oi hodzu, hodzu zasmuchenaya,
Shcho ne za tebe zaruchenaya!"

"Oi ty, divchyno, slovamy bludysh,
Sama ne znayesh, koho ty ljubysh!"
"Oi znayu, znayu, koho kohayu,
Tilky ne znayu, z kym zyty mayu!

Oi znayu, znayu, iz kym kohayus,
Tilky ne znayu, z kym izvinchayus.
Vyidu na pole, hlyanu na more –
Sama ya bachu, shcho meni hore.

Sama ya bachu, choho ya plachu:
Svoho myloho v vichi ne bachu.
Budu stoyaty na tim kameni,
Poky ne pryide mylyi do mene!

Budu terpity velyku muku,
Poky ne skaze: dai, serce, ruku!
Vyidu na pole, na tu muravu,
De ya z mylenkym mala zabavu.

Z riznoho cvitu vinky splitala,
Bilenkym lychenkom vsih charuvala.
Ty prysyahavsya peredo mnoyu
But moyim muzem, a ya – zonoyu.

Neshchyra bula prysyaha tvoya,
Teper ne mii ty, a ya ne tvoya!
Budu kazaty svitu cilomu,
Shchob vin ne viryv nide i nikomu.

Bo ya sama teye zaznala,
Koly nevirnoho virno kohala...
Koho ljubyla, toi – za dveryma,
Koho ne znala – muzem nazvala!"

"Oi ty, divchyno-charivnychenko,
Prycharuvala moye serdenko!"
"Yakby z ty tak znav z sinei do haty,
Yak ya umiyu vsih charuvaty!

U mene charonky – chorniyi brivonky,
Moya prynada – sama moloda;
U mene charonky zavzdy hotovi –
Bileye lychenko i chorni brovy!"